Ga naar het laatste nieuws

Ga naar Loopgroep Zeeland

Nederlandse Triathlonbond

Triatlon Zeeland-Vlissingen 14 - 15 juni 2013

Verslag Triatlon Zeeland 2011

1e Triathlon Zeeland-Vlissingen 02-07-2011

Ja, het is een stukje rijden, maar dan heb je wel wat! Leuke, relaxte sfeer, genoeg enthousiast publiek langs het parcours en vriendelijke vrijwilligers. Oke, hier en daar wat onduidelijkheden, maar na wat rondvragen wordt het allemaal duidelijk. Erg leuk georganiseerd evenement! Dit jaar drie afstanden: 1/16 (hier mochten kinderen t/m 9 jaar samen met hun vader/moeder aan mee doen, leuk om te zien), 1/8 en 1/4.

Na een gezellige autorit van 2 uur met Jesse en het ophalen van de startbewijzen "alles" klaargelegd in de wisselzone. Deze had geen vaste plekken en dat leek onhandig, maar dat was het niet. Je moet er toch helemaal doorheen, dus naar een plek gezocht die en makkelijk te vinden was en ongeveer op de helft lag. Na nog wat parcours verkenning en even kijken hoe ze dat bij de 1/16 allemaal deden zelf ook naar onze start gelopen.

Z: De zwemstart is vanaf het strand. Dat was nieuw voor mij. Dus vorige week nog even geoefend bij Hargen aan Zee. Als een dolle het water inrennen en zodra dat niet meer lukt gewoon keihard naar de eerste boei zwemmen. Ik lag toen achtste, maar kwam klem te zitten tussen de boei en wat triathleten die ook de boei om wilden. Daar eenmaal voorbij had ik goed zicht op de tweede boei en daar kon ik ook in een vrij rechte lijn naartoe zwemmen met steeds alleen maar zwemmers rechts van me. Zo ver rechts dat ze de tweede boei bijna voorbij zwommen. Dus ik lekker krap om de boei heen naar het strand. Zodra ik weer kon staan rende ik over het strand en de basaltblokken waterkering naar de wisselzone. Als 13e het water uit.

T1: Tijdens het lopen natuurlijk al het bovenste gedeelte van mijn wetsuit uitgedaan, maar het onderste deel pas in de wisselzone. Omdat al het water er al uit gelopen was ging dit vrij lastig. Maar de wisselzone kostte nog meer tijd: ik was door de relaxte sfeer mijn fietsschoenen vergeten open te zetten. Hmmm

F: Fietsen begint met een korte klim van 4 meter hoogteverschil naar de boulevard, waar je door het enthousiaste publiek wordt aangemoedigd. Daarna ga je de duinen in. Hier begint mijn eerste ronde. Overal is goed aangegeven waar je links en rechts moet met borden en/of vrijwilligers. En waar je een scherpe bocht kunt verwachten. Met windje tegen naar de helft van mijn eerste rondje. Kort hierna heb ik mijn hartslag weer onder controle en fiets ik lekker met windje mee naar het keerpunt voor mijn tweede rondje. Weer windje tegen, maar nu ik het parcours ken en ik mijn hartslag onder controle heb, fiets ik dit rondje een stuk sneller. Inmiddels zitten er ook 1/4 deelnemers op het parcours, dus is het wel iets drukker. Bij het keerpunt liep het nog een beetje rommelig. Er stond een vrijwilliger midden op de weg te roepen: "lange afstand rechtsaf, korte afstand rechtdoor". Jesse vertelde dat dat later is veranderd in "Zelf nadenken waar je heen moet!". Een leuk parcours waar je over 11 meter hoogteverschil 50 klimmeters maakt (RunKeeper/Google). Wel af en toe beetje smalle wegen. Via de boulevard weer naar de wisselzone. Hier ga je dus weer die 4 meter naar beneden en moet dan voor de balk stoppen. Geen probleem.

T2: Fiets neerzetten, schoenen uit, bril en helm af, schoenen aan. Mijn snelste wissel ooit, 55"

H: Als 32e aan het lopen begonnen. Dit was weer even onduidelijk. Een vrijwilliger stond even niet op haar plek, dus waar moet ik nu heen? Oke, naar boven dus en rechtsaf. Hartslag weer niet onder controle, maar blijven lopen, inademen, uitademen, doorlopen, we gaan voor een snellere tijd. Na een km ging het met de ademhaling redelijk en kon ik lekker doorlopen. Het parcours gaat hier eerst beetje vals plat omhoog, dan stuk naar beneden, door de tunnel en dan kom je op de waterkering uit. Dit is een glooiing waar je geen last van hebt als je op het vlakke deel onderaan loopt. Daarna volgt een stuk onderaan de boulevard, klein stukje naar beneden over de basaltblokken waterkering en 600 meter over het strand. Op het strand kreeg ik weer last van mijn knie. Maar we gaan voor de snelle tijd en pijn gaat vanzelf over, dus daarna een klim van 8 meter omhoog over stenen en zand om bovenaan, na een stuk over de boulevard, te finishen. Gelukkig was het loopparcours iets korter. Maar wel een nieuwe snelste tijd: 1.10'42".

Verwennerij na de finish: hersteldrank, water, koek, fruit, T-shirt, massage en een heerlijk warme douche om weer fris aan de terugreis te beginnen! En volgend jaar... gewoon weer meedoen!

Grtz Ramon

 

top